Ik heb een haat-liefdeverhouding met Anouk. De ene keer vind ik haar muziek geweldig en de andere keer kots ik haar uit. Hoewel ze nog maar kort terug is met een nieuw album, heb ik nu alweer schoongenoeg van de Haagse zangeres.
Afgelopen augustus was ik positief verrast door “Three days in a row”. Nieuw geluid, maar toch met die duidelijke Anouk-stempel. Een terechte #1-hit als je het mij vraagt. Maar nu ben ik er wel klaar mee. Gek word je toch van die radiostations, die het plaatje vervolgens tien keer per dag draaien. Bah, draai toch eens wat nieuwe muziek. Maar nee, ze zijn allemaal bang dat ze het verkeerde plaatje oppikken en vervolgens te laat zijn met een andere hit. Ach ja, ik dwaal af.
Anouk heeft een nieuwe single. Daar gaat het om. Radio 538 bombardeerde het plaatje al tot Alarmschijf. Wat een makkelijke keuze. “Woman” is de tweede single van het succesalbum “For bitter or worse” en gaat ons ongetwijfeld de komende maanden terroriseren. Bah, het wordt tijd dat Anouk weer met vakantie gaat.
Het is inmiddels al bijna twee weken geleden, maar ik moet toch nog even dit plaatje onder de aandacht brengen. Op zaterdag 3 oktober won de 14-jarige Ralf Mackenbach het Nationaal Junior Songfestival. De puber is daardoord de Nederlandse inzending tijdens het ‘grote’ Junior Songfestival op 21 november in het Oekraïnse Kiev.
De langharige scholier schreef zelf het liedje “Click clack”. En wat is dat een leuk nummer zeg! Ralf zingt over zijn grote liefde tapdansen en beweert niets liever te willen. Hier en daar wat Engelse zinnetjes, een lekker deuntje, catchy refreintje en als klap op de vuurpijl een uitstekende performance. Ja, die Ralf komt er wel.
Als het aan mij ligt, wint hij linea recta het Songfestival. Volgens mij is Europa hier ook wel voor te porren. En zo niet, dan maar een grote hit scoren in Nederland. Kom op Ralf, zet hem op!
Waarom scoren rockbands hun grootste hits met ballads? Limp Bizkit deed het bijvoorbeeld in 2003 met het nummer “Behind blue eyes” en ook Evanescence weet daar over mee te praten. “My immortal” werd in hetzelfde jaar een dikke hit voor de Amerikaanse rockers.
Het antwoord op de vraag is natuurlijk simpel. Veel mensen houden niet van rockmuziek maar wél van rockballads. Ook ik ben niet echt een fan van die ruige types, terwijl die powerballads me weer wel aanspreken.
Zo ook bij de nieuwe single van het Nederlandse bandje Stereo, bekend geworden door het RTL 5-televisieprogramma ‘Rock Nation’. Ze scoorden tot nu toe twee hit(je)s met “Unexpected” en “Last forever”. Maar ik heb zo’n vermoeden dat “Still here” wel eens wat groter kan worden.
“Still here” is een typische rockballad. Zo nu en dan stevige gitaarsolo’s maar bovenal de schitterende stem van zangeres Astrid. De single is de titelsong van de bioscoopfilm ‘Terug naar de kust’, met in de hoofdrol Linda de Mol. Dat kan nog wel eens helpen, op weg naar een volgende top 10-hit.
Wauw, wauw, wauw! Nederland blijkt gewoon haar eigen Amy Winehouse te hebben. Jodie Kean is haar naam. Binnenkort gaat zij een knijter van een hit scoren met haar debuutplaat “Mad world”.
Jodie is eigenlijk geen echte Nederlandse. Ze heeft Brits bloed en verkaste op jonge leeftijd naar de lage landen. Haar talent is de laatste weken langzaam maar zeker opgepakt door de radiostations. 3FM bombardeerde Jodie al tot Serious Talent.
Haar eerste single “Mad world” staat met een beetje geluk vrijdag bij de eerste tien van de Single Top 100. Het soulvolle plaatje is een heerlijk fris en vrolijk plaatje met allerlei jazzinvloeden. Het past totaal niet bij het koude weer, maar ach zeg nou zelf, dat klinkt toch net zo lekker als een nieuwe single van Amy Winehouse of pak en beet Gabriella Cilmi?
De Nederlandse Top 40 heeft deze week een nieuw dieptepunt bereikt. Onder het mum ‘de populairste platen van Nederland’ schuift het CMO-panel Anouk aan de kant en zet het het wanstaltige Duitse Cascada op #1. Ongelooflijk!
Ik heb het al vaker gezegd, die samenstelling van de Top 40 deugt van geen kant. Prima om de verkoopgegevens wat naar de achtergrond te schuiven, maar negeren is een andere zaak. Waar zijn Kyteman en Gerard Joling? En waarom die verdomde CMO-onderzoekjes zo zwaar meetellen? Cascada hoort niet eens bij de bestverkochte singles van Nederland. Eind augustus/begin september stond het plaatje ’slechts’ twee weken bij de bovenste tien. Door het CMO-panel wordt de Top 40 alleen maar heel erg sloom en traag. Vervelende airplay-hits blijven tientallen weken hangen. Wat een treurnis. Doe mij dan maar de Single Top 100, daar gebeurt nog eens wat.
Ik heb een haat-liefdeverhouding met Anouk. De ene keer vind ik haar muziek geweldig en de andere keer kots ik haar uit. Hoewel ze nog maar kort terug is met een nieuw album, heb ik nu alweer schoongenoeg van de Haagse zangeres.
Het is inmiddels al bijna twee weken geleden, maar ik moet toch nog even dit plaatje onder de aandacht brengen. Op zaterdag 3 oktober won de 14-jarige Ralf Mackenbach het Nationaal Junior Songfestival. De puber is daardoord de Nederlandse inzending tijdens het ‘grote’ Junior Songfestival op 21 november in het Oekraïnse Kiev.
Waarom scoren rockbands hun grootste hits met ballads? Limp Bizkit deed het bijvoorbeeld in 2003 met het nummer “Behind blue eyes” en ook Evanescence weet daar over mee te praten. “My immortal” werd in hetzelfde jaar een dikke hit voor de Amerikaanse rockers.
Wauw, wauw, wauw! Nederland blijkt gewoon haar eigen Amy Winehouse te hebben. Jodie Kean is haar naam. Binnenkort gaat zij een knijter van een hit scoren met haar debuutplaat “Mad world”.
De Nederlandse Top 40 heeft deze week een nieuw dieptepunt bereikt. Onder het mum ‘de populairste platen van Nederland’ schuift het CMO-panel Anouk aan de kant en zet het het wanstaltige Duitse Cascada 