Wat een opluchting na de eerste klanken van de nieuwe single van Kane. Ingetogen en back to basics. Precies zoals we tien jaar geleden kennis maakten met Dinand en Dennis.
In het afgelopen decennium maakte Kane behoorlijk wat mooie platen. “Where do I go now”, “Damn those eyes”, “Rain down on me” en “Fearless” zijn nog maar een greep uit de lange lijst van hits. Helaas sloegen ze in 2008 de plank mis met het album “Everything you want”. Hoewel ik het vernieuwende “Catwalk criminal” wel wist te waarderen was het voor de rest totaal geen spannende plaat.
Na een jaartje pauze zijn de heren weer terug. De eerste single heet “No surrender” en is precies zoals ik Kane het liefst hoor. Mooie rockballads met hier en daar stevige gitaargeluiden. “No surrender” pakt me gelijk al bij de orgelgeluiden in de eerste seconden. De rest klinkt vooral heel erg bekend. En dat is helemaal niet verkeerd. Welkom terug heren.
Luister en oordeel zelf:
